G&E in de USA.
Deel 5: Thanksgiving.


Geschreven op 30 november 2001

Thanksgiving

Vorige week donderdag was het Thanksgiving. Een typisch Amerikaans feest! De dag is uitgeroepen door een van de presidenten, midden in de donkere periode van de Burgeroorlog, en dient als moment van bezinning en besef van alle goede dingen die je hebt. Voor Amerikanen is deze feestdag net zo belangrijk als Kerstmis. Misschien zelfs nog wel belangrijker, omdat het een feest is voor mensen van alle geloven, een dag die iedereen, ongeacht culturele achtergrond, viert. Alle Amerikanen proberen op deze dag naar hun familie te gaan. De woensdag voor Thanksgiving was het dus totale chaos in het verkeer, zowel op de grond als in de lucht.

Omdat het hier zo'n belangrijke familie-dag is, waren Gerard en ik blij verrast dat we door een collega van Gerard, Mark, uitgenodigd werden om Thanksgiving bij hem en zijn familie te vieren. Mark en zijn vrouw wonen in Los Gatos, een sjieke buurt in de Bay Area. Gerard was er al eens op bezoek geweest, en bewonderde toen hun tuin met de opmerking: "Jouw buurman heeft daar beneden aan de heuvel ook een mooi huis staan". Waarop Mark zei: "Buurman?! Dat is mijn gastenhuis". Je begrijpt dat ik zeer nieuwsgierig was naar dit optrekje! Het was inderdaad een groot huis, maar nog niet groot genoeg, want de bewoners gaan het in het voorjaar nog uitbreiden! De tuin is een soort park, aangelegd in Japanse stijl, met grote eikenbomen, een wijnkelder, een zwembad en een theehuis. Achterin de tuin staat het bovengenoemde gastenhuis, met slaapkamer, sauna, studeerkamer, woonkamer en keuken. We durfden nauwelijks de foto's van ons nieuwe huis te laten zien....

Mark en zijn vrouw hadden een stuk of 18 gasten, voornamelijk familie. We waren zeer vereerd dat wij waren uitgenodigd, en hebben een gezellige avond gehad. En natuurlijk heerlijk gegeten! Het traditionele Thanksgiving-diner bestaat uit Turkey (kalkoen) gevuld met een Stuffing van o.a. broodkruimels, en een Cranberry saus. Als dessert wordt Pumpkin-pie gegeten. Ook het diner bij Mark bevatte deze gerechten, maar omdat hij en zijn vrouw graag koken, hadden ze er nog een stuk of 15 gerechten omheen gemaakt. Gelukkig hadden Gerard en ik die ochtend al flink gezwommen, zodat we ons iets minder schuldig voelden na afloop van het diner.

Naar Napa-valley

De dag na Thanksgiving was ook een vrije dag. Een lang weekend dus! Samen met mijn broer Aart, zijn vrouw Renu, en hun vrienden Ponni en Jim zijn we drie dagen naar Napa Valley geweest. Deze streek ligt op twee uur rijden van de Bay Area, en is beroemd om zijn wijngaarden. Hier en in het aangrenzende Sonora Valley worden veel van de Californische wijnen gemaakt. Bekend van de Albert Heijn zijn de wijnen van Glen Ellen en Ernest&Julio Gallo. We logeerden in een soort motel, elk stel in een apart klein huisje. Het weer was niet zo best dit weekend, veel regen, koud (ik schat een graad of 10), en zelfs hagel. We waren tijdens zo'n hagelbui in een wijnproeverij, en iedereen begon te gillen. Het is heel bijzonder dat het hier hagelt! Maar wij haalden onze schouders op, "no big deal!". Even later scheen de zon weer, en zagen we een prachtige regenboog.

Op vrijdagavond hebben we een tocht gemaakt in de Napa Wine Train. Het was al donker, dus buiten was er niets te zien, maar binnen hebben we in een Pullman coupe genoten van een heerlijk 5-gangen diner, natuurlijk met wijn. Toen we de trein instapten werd er een foto van ons gemaakt, die later voor de krankzinnige prijs van 21.50 dollar (dat is dus ruim 50 gulden!) werd verkocht. Nou ja, vooruit met de geit, want we waren met ons zessen, en we hebben een goede scanner thuis. Gedeeld door 6 is de prijs wel te doen, maar hier werd duidelijk flink verdiend. Hiernaast zie je het resultaat! Op de foto zie je van links naar rechts: Gerard, Ponni, Jim, Elies, Arjan en Renu.

Hollands Best

In California "nothing is impossible"! Er zit hier zelfs een Nederlandse winkel, Hollands Best geheten. De winkel is heel klein. Maar je kunt hier kopen wat je in de Amerikaanse supermarkten niet kunt krijgen: Indonesische kruiden, ketjap, Conimex mixen, stroopwafels, Edammer kaas, natuurlijk drop, en rond deze tijd ook speculaas, marsepein en pepernoten. Daarnaast hebben ze een collectie Delfts Blauwe prullaria, klompen en kalenders.

De eigenaar is een ge-emigreerde Nederlandse bakker. Rond de kerst gaat hij op bestelling kerstkransen en oliebollen bakken! Het is wel grappig om deze producten hier te kunnen kopen. Omdat alles geimporteerd wordt is het natuurlijk laaiend duur, maar een goeie fles ketjap had ik nog niet, en de speculaas kon ik ook niet laten liggen....

Keuken-design

Met het oog op ons nieuwe huis heb ik me alvast gestort op het ontwerpen van een nieuwe keuken. Ons toekomstige huis bevat nog de originele keuken van 40 jaar oud (foto links), met dunne krakkemikkige schuifdeurtjes, een formica aanrechtblad, en een kookplaat die waarschijnlijk ook 40 jaar oud is. Het ziet er allemaal redelijk uit, maar het heeft wel zijn beste tijd gehad.

Europeaan als ik ben, wil ik graag een witte keuken met zwart aanrechtblad, en roestvrijstalen apparatuur. Helaas vertoont mijn smaak geen enkele overlap met de gemiddelde Amerikaanse keuken, dus we moeten goed ons best doen om wat leuks te vinden. Amerikanen houden van donkerbruine eikenhouten keukenkastjes, met veel groefjes, gefreesde kroonlijsten, koperen handvaten, zuiltjes, kolommen, en veel hoogte verschillen in de kastjes. Hiernaast heb ik een plaatje ingescand van zo'n keuken. Misschien vind jij het wel prachtig, maar ik vind het niet mooi.

Gelukkig is er op een uur rijden een Ikea vestiging, met niet al te dure, moderne keukens. Ze hebben er in ieder geval witte keukenkastjes, en kunnen ook aanrechtbladen in diverse soorten leveren, o.a. kunststof, Corian en graniet.

Home-inspection

Maandag 26 november hadden we onze "home-inspection", een soort bouwkundige keuring. Ons toekomstige huis is ruim 40 jaar oud, dus natuurlijk werd er wat gevonden, maar gelukkig geen grote dingen. In sommige planken werd houtrot aangetroffen, en ook de muren achter de tegeltjes in de badkamers waren verrot. Het goede nieuws is dat de verkopers dit verplicht nog allemaal moeten herstellen! Daarnaast krijgen we nog een jaar garantie op het huis.

Ook zal het huis nog worden behandeld tegen termieten. Omdat er in deze streek vroeger veel boomgaarden waren, komen hier veel termieten (soort vliegende mieren) voor, die bij gebrek aan lekkere fruitbomen maar aan de huizen gaan knagen. Bijna alle huizen zijn hier van hout, vanwege het aardbevingsgevaar, dus er valt heel wat te knagen voor deze beestjes. Een ouder huis als het onze heeft onvermijdelijk termietenschade en het termite-report is dan ook een van de belangrijkste zaken bij de koop en verkoop van een huis. Uit het termite-report bleek dat het huis inderdaad schade had, en daarom moet het huis "tented" worden: inderdaad, ge-tent. Er gaat een grote tent over het huis, en alle levende wezens dienen het huis te verlaten. De termieten krijgen uiteraard geen waarschuwing! Daarna wordt het huis uitgerookt met iets heel gevaarlijks chemisch, en na 72 uur mag iedereen weer het huis in. Ook deze behandeling wordt nog door de verkopers geregeld en betaald. Ik ben heel benieuwd hoe dat er uit ziet!

Gardening

Dinsdag heb ik bij mijn broer in zijn tuin gewerkt. Is het niet geweldig dat je eind november hier nog volop bloeiende planten hebt? Rozen bloeien hier van februari, maart tot november, en veel bomen en struiken zijn wintergroen. Maar andere bomen verliezen wel hun bladeren. Dit levert een vreemde combinatie van kale en groene bomen op.

De tuin van Aart en Renu (zie foto's links en rechts) was al aangelegd toen zij het huis kochten, want ze hebben een modelwoning gekocht. Er staan veel agaves in en andere planten die ik niet ken. Omdat er een struikje in hun tuin was doodgegaan, ben ik naar een tuincentrum gereden op zoek naar wat nieuwe plantjes. Ik vond het heerlijk om weer eens in een tuincentrum te zijn, en het was vooral leuk om al die vreemde planten te bekijken. Leuk om hier weer opnieuw te leren tuinieren!

Driving test

Een paar dagen na onze aankomst in de VS hadden we al met succes het theorie-gedeelte van het Californische rijbewijs gedaan. Vandaag, vrijdag 30 november, was het dan tijd voor het praktijkgedeelte. We hebben uiteraard geprobeerd om hier onderuit te komen, lieten ons Nederlandse en zelfs ons Internationale rijbewijs zien, maar het mocht allemaal niet baten. We moesten echt nog een keer "op".

Hoewel het Amerikaanse rijexamen volgens anderen (die al geslaagd waren) echt niet zo moeilijk was, stonden we vanochtend toch een beetje zenuwachtig op de stoep van de DMV, de Department of Motor Vehicles. Daar bleek dat we nog een brief van het autoverhuurbedrijf hadden moeten hebben, een "Letter of authorization", een verklaring dat we in onze huurauto het rijbewijs mochten afleggen. Dus we moesten weer terug naar het Hertz kantoor, waar we net die ochtend al geweest waren om onze huurauto te verlengen. De benodigde brief duurde ook nog eens eindeloos, en toen we hem uiteindelijk kregen stond mijn naam er verkeerd op. Ik was opeens "Elisabeth Gouda". We moesten dus weer terug om een nieuwe brief te gaan halen.

Maar eindelijk hadden we dan al het papierwerk in orde, en kon het echte rijexamen beginnen. Eerst moet je aan de examinator laten zien dat je de belangrijkste knoppen in je auto kent. Je moet je knipperlichten laten branden, je remlichten, toeteren, je handrem aanwijzen, je alarmknop en je moet vertellen wat je moet doen als je ruiten bevroren zijn (niet dat dat hier voorkomt...). Ook moet je linkerraam omlaag en je moet de handgebaren laten zien die je moet geven als je rechtsaf, linksaf of stoppen wilt.

Daarna begint de echte test: de weg op. Het examen is toch best lastig, met 4-way Stops, 2-way Stops, residential areas (niet harder dan 25 mph), een school (heel erg opletten voor schoolbussen met rode knipperlichten, want dan moet je verplicht stoppen), en speciaal voor mij hadden ze er ook nog wat openslaande portieren, en wat bestelbusjes midden op de weg ingestopt. Bij elke handeling die ik deed, zag ik mijn examinatrice wat bedenkelijk kijken en wat opschrijven, wat mijn zelfvertrouwen niet ten goede kwam. Het duurde maar 10 minuten, maar het leek veel langer..... Eindelijk stonden we weer op de parkeerplaats van de DMV. Ik had 4 fouten! O dear.... Maar gelukkig mocht ik er 15 hebben (is dat niet heel erg veel?) dus: GESLAAGD !!!!!! Gerard mocht direct erna, en ook heeft de test met goed gevolg afgelegd. In hoera-stemming zijn we daarop naar de McDonalds gereden voor een welverdiende tractatie.

Tot zover deze week!


Engelse les, deel 5

Thanksgiving
stuffing: stuff waarmee je de kalkoen vult, van onduidelijke oorsprong, maar bevat in ieder geval broodkruimels
what do we do with grandmother: laat zich gemakkelijk vertalen, zelfde als rond de kerst

In de tuin
shovel: schop (niet onder de kont, maar een ding aan een stok)
nursery: tuincentrum
perennal: vaste plant
annal: eenjarige
container: pot voor plant

Rijexamen
backing: achteruit rijden
defroster: achterruit-verwarming
blind spot: dode hoek
tailgating: bumperkleven
rubbernecking: uitgebreid kijken en langzaam rijden bij een ongeluk (kijkfile)
intervention: ingreep door examinator (=gezakt!)

Amazingly the same
double parking: dubbel parkeren

Einde van deel 5: Thanksgiving.

Ga door naar Deel 6: Winter in America is cold.