De Bikken in Gouda

Bik, een rare naam?

Het is een rare naam, Bik. Veel te kort, zeker als je zo'n lange voornaam heb als Elisabeth. Tot mijn grote verdriet werd ik op de middelbare school alleen "Bik" genoemd, met alle mogelijke scheldwoorden die hierop rijmden. Ik had me dan ook voorgenomen om, als ik later zou trouwen, direct de naam van mijn man aan te nemen. Toen ik ging studeren, heb ik me dus consequent als "Elies Bik" voorgesteld, waarmee de scheve verhouding tussen het aantal lettergrepen in de voor- en achternaam wat werd rechtgetrokken. Dit hielp, want ik werd vanaf toen gewoon Elies genoemd. Of kwam het omdat mijn omgeving wat volwassener werd? In ieder geval ben ik mijn rare achternaam wat meer gaan waarderen, en nu ik eenmaal getrouwd ben, blijf ik mijn meisjesnaam gewoon gebruiken. Officieel heet ik Harbers-Bik, maar iedereen kent me nu eenmaal als Bik.

Oude dokter Bik, jonge dokter Bik, dochter Bik, doctor Bik

Mijn opa Jan was een bekende huisarts in Gouda. Dokter Bik heette hij toen, want in die tijd had een huisarts groot aanzien. Toen zijn oudste zoon Han, mijn vader, ook huisarts werd, en bij hem in de praktijk kwam, werd al snel de verdeling "Oude Dokter Bik" en "Jonge Dokter Bik". Ik was de oudste dochter, en het lag voor de hand dat ik de familietraditie zou voortzetten. Maar inmiddels was het beroep huisarts niet meer zo glorieus als het eerst was. Door de toegenomen mondigheid van de patienten, op zich misschien een goede ontwikkeling, werd mijn vader door sommigen als een lastige barriere gezien in de weg naar het felbegeerde verwijsbriefje of receptje. Het kwam steeds vaker voor dat mijn vader bedreigd werd, of dat de politie aan de deur kwam. Ook zag ik dat de vele nacht- en weekenddiensten veel van mijn vader eisten. Het beroep huisarts had voor mij dus niet zoveel glans. Maar de appel valt niet ver van de boom, en ik ging biologie studeren. Ik ging werken op het RIVM, en deed promotieonderzoek naar cholera, een duidelijk medische richting. Door mijn promotie in 1996 werd ik Doctor Bik. Later werkte ik op het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein, dus ik ging steeds meer de kant uit van mijn opa en vader! Maar, zoals mijn familie op mijn bruiloft zong "al is zij nu een doctor, zij wordt toch nooit een arts".

De oude Bikken in Gouda

Mijn opa Jan, eens huisarts te Gouda, heeft de geschiedenis van onze familie bestudeerd. Jaren lang ging hij in zijn vrije tijd snuffelen in archieven en oude boeken in de bibliotheek van Gouda, op zoek naar Bik-weetjes. Dankzij zijn grote geduld en doorzettingsvermogen heeft onze familie nu dan ook een stamboom. We weten dat de familie Bik (vroeger Bick) heel lang in Gouda heeft gewoond. Mijn opa vond Bikken tot 1300! Helaas vond hij geen adelijke tak, maar wel een man die van moord beschuldigd werd. Oei, een mogelijke moordenaar in de familie? Gelukkig was dit al in 1600. Maar als ik zelf in de spiegel kijk, en mijn dicht bij elkaar staande ogen zie, teken van een criminele inslag, dan twijfel ik toch even.... Of komt dit van mijn moeders kant, een Huls uit Ter Aar???

De huidige Bikken uit Gouda

Op dit moment wonen er niet veel familieleden meer in Gouda. Zoals dat tegenwoordig gaat, is een groot deel van de familie over het land of zelfs over de wereld verspreid. Mijn ouders, Han en Ellen Bik-Huls, en mijn zus Charlotte en haar man Helger wonen nog wel in Gouda, maar hun zoon Daan draagt niet de Bikken familie naam. Mijn broer Arjan en ik zelf wonen in de Verenigde Staten. Ik denk dus dat er niet veel kans is dat er over 100 jaar nog Bikken in Gouda wonen. Natuurlijk zijn de Bikken en aangetrouwde familieleden ook al op het Internet te vinden. Hieronder staan links naar enkele homepages.

Arjan Bik, de homepage van mijn broer
Karina Bik, de homepage van mijn nichtje (dochter van mijn broer)
Gerard Harbers, de homepage van mijn man, geen Bik maar toch vermeld!